«Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου. Αύτη είναι η πρώτη και μεγαλύτερη εντολή. Και υπάρχει και δεύτερη όμοια με αυτήν: Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν.» (Ματθαίος 22:40)
Στην κοινωνία έχουμε συνηθίσει να διαχωρίζουμε το αρσενικό από το θηλυκό. Αλλά «εντός» του «Μυστικού Σώματος του Χριστού», είτε πιστεύετε σε αυτό είτε όχι, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο όπως αρσενικό και θηλυκό – όλοι είναι ένα. Ο Απόστολος Παύλος το καθιστά πολύ σαφές στην Επιστολή προς Γαλάτες 3:28: «Η διάκριση μεταξύ αρσενικού και θηλυκού έχει παρέλθει· όλοι εσείς είστε ένας εν Χριστώ Ιησού». Προφανώς, η ύπαρξη αρσενικού και θηλυκού έχει απόλυτο νόημα και σκοπό. Οι άνθρωποι είναι είτε αρσενικοί είτε θηλυκοί. Έτσι, σε κάποιο επίπεδο, υπάρχει, φυσικά, ακόμα «άρρεν και θηλυκό» «εν Χριστώ». Αλλά αυτό που εννοεί ο Παύλος είναι ότι οι «δύο κόσμοι» του αρσενικού και του θηλυκού που ορίζονται από τη «βαρύτητα της σάρκας» ορίζονται από τα «πάθη της σάρκας» που δεν υπάρχουν πλέον «εν Χριστώ». Το να συναθροίζεσαι «εν Χριστώ» σημαίνει να ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙΣ από τη «βαρύτητα της σάρκας», όπου οι «δύο κόσμοι» δεν υπάρχουν πλέον, και υπάρχει μόνο ΕΝΑΣ κόσμος, ενωμένος στο Μυστικό Σώμα του Χριστού.
Συμμετέχοντας στη λειτουργία ως λατρευτική λειτουργία, βιώνουμε την ένωση άνδρα και γυναίκας εν Χριστώ. Μπορούμε επίσης να το βιώσουμε αυτό στην καθημερινή ζωή συνεργαζόμενοι με τους γείτονές μας (κάνοντας «το έργο του λαού»). (30)
Με την ελπίδα να επηρεάσω μια αλλαγή στην τρέχουσα κατάστασή σας ως «άπιστου», προσπαθώ εδώ να ΕΞΗΓΗΣΩ τη φύση αυτού του πνευματικού έργου με το οποίο σταδιακά «ανερχόμαστε» μαζί, παρακάμπτοντας τη διαίρεση των «κόσμων» του «αρσενικού» και του «θηλυκού» σε «ενότητα εν Χριστώ». Υπό το φως του γεγονότος ότι τόσοι πολλοί Ρώσοι της γενιάς σας συμμερίζονται την απιστία σας, θα προσπαθήσω να εξηγήσω την περίπτωσή μου με σχεδόν «επιστημονικούς» όρους που είναι αρκετά διαφορετικοί (αν και όχι ασύμβατοι με) την ιστορία που συνήθως παρουσιάζει ο επίσημος «μηχανισμός» της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Αυτό που με ώθησε να γράψω αυτήν την επιστολή είναι κάτι σημαντικό που τώρα συνειδητοποιώ, έχοντας επιστρέψει στη Ρωσία για να ζήσει ως συνταξιούχος:
Στη Ρωσία εξακολουθεί να υπάρχει μια αίσθηση «συλλογικότητας» με την οποία οι άνθρωποι αισθάνονται ότι ανήκουν σε κάτι κοινό. Ίσως αυτή να είναι μόνο μια υπολειμματική εικόνα που ήδη εξαφανίζεται ραγδαία στη γενιά σας, αλλά προς το παρόν έχει μια πολύ σημαντική πρακτική σημασία: Η «θεμελιώδης ένταση» μεταξύ των ξεχωριστών κόσμων του άνδρα και της γυναίκας, η οποία υπάρχει σε κάθε κοινωνία, «χαλαρώνεται» και «επιλύεται» στη ρωσική κοινωνία στο πλαίσιο της συλλογικής ενότητας. Αυτή η «θεμελιώδης ένταση» εξακολουθεί να υπάρχει, όπως παντού. Τα ατομικά αρσενικά και θηλυκά εγώ δεν το γνωρίζουν απαραίτητα συνειδητά, αλλά τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά αντλούν από την «τροφική πηγή» της συλλογικής, ενοποιημένης «αγάπης του ρωσικού λαού», η οποία είναι ανάλογη με τη συλλογική αγάπη που βιώνουμε στην «τριαδική κοινωνία» στο «μυστήριο της συνάξεως» του Μυστικού Σώματος του Χριστού.
Αυτό είναι ένα θεμελιωδώς πνευματικό φαινόμενο που έχει τις ρίζες του στην ορθόδοξη αρχή της «σομπορνότητας», η οποία έγινε η θεμελιώδης αρχή της ρωσικής κοινωνίας κατά την εποχή της Αγίας Ρωσίας. Πρακτικά μιλώντας, αυτό έχει την έννοια της «πνευματικής κοινότητας των ανθρώπων που ζουν από κοινού» ή της «πνευματικής αρμονίας μέσω της ενότητας στην αγάπη». Είναι κυριολεκτικά το αντίθετο του ατομικισμού – η έμφαση στην ανάγκη για συνεργασία μεταξύ των ανθρώπων εις βάρος του ατομικισμού. Οι κομμουνιστές ανέτρεψαν την εκκλησία, αλλά σίγουρα δεν απαλλάχθηκαν από την «σομπορνότητα». Και ως αποτέλεσμα, συνεχίζει να υπάρχει στη σύγχρονη ρωσική κοινωνία, ακόμη και στη δική σας γενιά. Θα μπορούσατε να πείτε κατά μία έννοια ότι η πολιτιστική, ακόμη και η γενετική μνήμη, εξακολουθεί να διατηρεί στον ρωσικό λαό την εμπειρία της ενότητας εν Χριστώ.
Μπορεί να μην το παρατηρείτε ούτε εσείς οι ίδιοι, ή μπορεί απλώς να το θεωρείτε δεδομένο, υποθέτοντας ότι άλλες κοινωνίες έχουν παρόμοιο χαρακτήρα. Αλλά σας διαβεβαιώνω ότι δεν υπάρχει τίποτα παρόμοιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αμερικανική κοινωνία είναι από καιρό μια «λατρεία του ατομικισμού», μια κοινωνία κατανάλωσης που έχει ξεφύγει από τον έλεγχο. Το σύμβολο της αμερικανικής κοινωνίας εκφράζεται στη διαφήμιση «Γίνε άτομο, αγόρασε Nike!». Η πολιτικοοικονομική τους τάξη είναι μια ενσάρκωση αυτού που αποκαλώ «μηχανικό καπιταλισμό». Ο «μηχανικός» χαρακτήρας του προέρχεται από την «αποτελεσματικότητα» του στην «αυτόματη» μεγιστοποίηση της «απόδοσης» της «επένδυσης», κυρίως μέσω της προώθησης της συνεχώς αυξανόμενης κατανάλωσης. Και οδηγεί σε έναν «μηχανικό» τρόπο ζωής, μαζικής παραγωγής, αυτοματοποιημένο, με franchise τύπου cookie, που ελαχιστοποιεί τις ανθρώπινες αλληλεπιδράσεις μέσα σε ένα εννοιολογικό πλαίσιο του «ο χρόνος είναι χρήμα». Το κοινωνικό πλαίσιο του «κάθε άνθρωπος για τον εαυτό του» που προωθεί είναι το αντίθετο της «σομπορνοστ».
Το αμερικανικό σύστημα είναι επιδεικτικά «σατανικό», αναφερόμενο όχι στην απροκάλυπτη, επίσημη λατρεία του Σατανά, αλλά μάλλον στη λατρεία και την εξύψωση του εγώ των μεμονωμένων καταναλωτών. Εμπορευματοποιεί τα ανθρώπινα πρόσωπα μέσα σε μια καταναλωτική-τεχνική κατασκευή. Προωθεί σκόπιμα τον εγωισμό ως όχημα για αυξημένες πωλήσεις, ακόμη και όταν συστηματικά «αποανθρωποποιεί» την κοινωνία. Ευδοκιμεί χάρη στους καταναλωτές που ζουν σε έναν ατελείωτο κύκλο επιθυμίας και κατανάλωσης που ορίζεται από τις φυσικές αισθήσεις και τις προσκολλήσεις στον υλικό κόσμο. Δεν επιδιώκει κανέναν άλλο στόχο παρά την επέκταση του εθνικού εισοδήματος, από το οποίο «το 1%» (που καθορίζει τα αποτελέσματα των «εκλογών») παίρνει τη μερίδα του λέοντος, αδιαφορώντας πλήρως για το αν αυτό επιτυγχάνει μια ειρηνική, σταθερή, «ποιοτική» ζωή για τους ανθρώπους. (31)
Η Ρωσία έχει τεράστιες δυνατότητες να παρέχει μια ειρηνική, σταθερή, «ποιοτική» ζωή για τον λαό της, να αναπτύξει την τεράστια επικράτειά της, όχι μόνο τις μεγαλύτερες πόλεις της. Αλλά το κύριο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι αν θα βρει μια «μέση οδό» για τη ζωή του κόσμου ή θα γλιστρήσει η ίδια στο «σατανικό» κενό του «μηχανικού καπιταλισμού» ή σε κάτι ακόμη χειρότερο;
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα εξαρτάται από το αν η γενιά σας είναι πρόθυμη και ικανή να διατηρήσει και να μεταδώσει τη ρωσική πνευματική παράδοση του «σομπορνόστ».
Αυτός ο σκοπός μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να γίνετε ενεργό μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αλλά πιθανώς απαιτεί να κατανοήσετε το «ορθόδοξο χριστιανικό» μοντέλο του ανθρώπινου οργανισμού και να αποδεχτείτε το γεγονός ότι πράγματι κατέχετε ένα «πνεύμα» που είναι ικανό να μεταδίδει και να λαμβάνει «πνευματική αγάπη». Και απαιτεί μια συνειδητή προσπάθεια να νοιάζεστε για τους άλλους ανθρώπους και όχι απλώς να αποδέχεστε τον καταναλωτισμό του «κάθε άνθρωπος για τον εαυτό του» ως τρόπο ζωής.
Στο τέλος της ημέρας, η «σομπορνόστ» είναι ένα είδος «υπεροργανισμικής» «αγάπης για τον ρωσικό λαό». (32) Ενώ το δράμα του Εγώ εξακολουθεί να εκτυλίσσεται, όπως πάντα, στις ζωές των ανθρώπων που ζουν στους «ξεχωριστούς κόσμους» του «αρσενικού» και του «θηλυκού», μέσω της «σομπορνότητας», υπάρχει μια συλλογική αγάπη στην οποία όλοι υπάρχουν και από την οποία όλοι αντλούν υποστήριξη. Μέσω της «σομπορνότητας», ο ρωσικός «υπεροργανισμός» συνεχίζει να είναι ένας οργανισμός που επιδεικνύει πνεύμα. Αντίθετα, ο αμερικανικός «υπεροργανισμός» δεν είναι πλέον καθόλου οργανισμός, αλλά στην πραγματικότητα απλώς ένα είδος άψυχης οικονομικής μηχανής που παράγει υλική ευημερία για άτομα που ζουν σε μια πνευματική ερημιά.
Εδώ προσπαθώ να εξηγήσω μερικές βασικές αρχές του ορθόδοξου χριστιανικού πνευματικού έργου, το οποίο τελικά αποτελεί την προέλευση της «σομπορνόστ» στη Ρωσία.
Σημειώσεις:
(30) «Το Έργο του Λαού» είναι ο τρόπος με τον οποίο μεταφράζουμε την έννοια της λέξης «λειτουργία». Λειτουργία (ελληνική λέξη λειτουργία ή λῃτουργία, από το λαός / Λάος, «λαός» και τη ρίζα ἔργο / «έργο».)
(31) Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση στη Ρωσία, η «σατανική» φύση του «μηχανικού καπιταλισμού» δεν έχει τις ρίζες της στην προπαγάνδα των ΛΟΑΤΚΙ+, αλλά στην σκόπιμη καταστροφή της ανθρωπότητας στην αυτόματη επιδίωξη του μέγιστου κέρδους. Ένα τέτοιο σύστημα θα ήταν εξίσου «σατανικό» με ή χωρίς προπαγάνδα των ΛΟΑΤΚΙ+.
(32) Ένας υπεροργανισμός είναι ένας γενικευμένος οργανισμός που αποτελείται από πολλούς άλλους οργανισμούς που συνεργάζονται και δεν μπορούν να επιβιώσουν μεμονωμένα.
Σχολιάστε