«Η βασιλεία των ουρανών είναι όμοια με προζύμι, που το παίρνει μια γυναίκα και το βάζει σε τρία μέτρα αλεύρι, μέχρι που φουσκώνει όλο το αλεύρι.» (Ματθαίος 13:33).
Η βέβηλη «Θεολογία της Ευημερίας» των Χριστιανών-Σατανιστών «αστοχεί» κατά 180 μοίρες: η χριστιανική πνευματική ευημερία είναι ακόμα δυνατή στη ρωσική κοινωνία λόγω της επιμονής της «σομπορνόστ». Αυτό δεν έχει ακόμη διαλυθεί στον καταναλωτισμό του «κάθε άνθρωπος για τον εαυτό του» ακριβώς επειδή το υλικό επίπεδο παραμένει χαμηλό εντός της δυτικού τύπου οικονομίας που δημιούργησε βίαια το ΔΝΤ το 1992. Είναι μια αυταπόδεικτη αλήθεια που οι Αμερικανοί θα καταλάβουν εύκολα – ένας φτωχός άνθρωπος θα σας βοηθήσει πολύ πριν από έναν πλούσιο άνθρωπο.
Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι, προς το παρόν, η ρωσική οικονομία βρίσκεται σε τροχιά προς το ίδιο είδος «μηχανικού καπιταλισμού» που σατανοποίησε την Αμερική. Αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται πολλές δεκαετίες πίσω από τη Δύση σε αυτό το θέμα. Τα μέσα εισοδήματα παραμένουν πολύ χαμηλότερα στη Ρωσία. Ακόμα και στις ανεπτυγμένες αστικές περιοχές, το επίπεδο είναι της τάξης του 1/3 από αυτό στις ΗΠΑ. Και φυσικά οι συνθήκες είναι πολύ πιο «ασκητικές» για τους Ρώσους που ζουν στο απέραντο, υπανάπτυκτο εσωτερικό αυτής της εκτεταμένης χώρας ή στις αστικές περιοχές «χαμηλότερης βαθμίδας».
Η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία επανεμφανίστηκε στη μετακομμουνιστική κοινωνία της Ρωσίας, χρηματοδοτούμενη από συνεισφορές των οικονομικά μειονεκτούντων μαζών, χωρίς την παραμικρή βοήθεια από τους εύπορους Αμερικανούς «Χριστιανούς» (27) ή το «Radio Free Europe» ή το ΔΝΤ. Η «μαγιά» είναι εδώ στη Ρωσία και είναι έτοιμη, πρόθυμη και ικανή να «αναθρέψει το σύνολο». Αλλά αυτό θα ακμάσει πραγματικά μόνο εάν η ρωσική κοινωνία είναι σε θέση να διατηρήσει και να διατηρήσει την «σομπορνόστ» στις μελλοντικές γενιές.
Μπορούμε να προβλέψουμε με πιθανότητα 1,0 ότι, ελλείψει συνειδητών προσπαθειών για την αποτροπή αυτού, η «σομπορνόστ» θα εξαφανιστεί καθώς το υλικό επίπεδο των ανθρώπων σε αυτήν την οικονομία αυξάνεται. Η ρωσική κοινωνία θα αρχίσει να μοιάζει με την Αμερική, «ο καθένας για τον εαυτό του». Το «τελευταίο οδόφραγμα» στο οποίο οι αμαρτωλοί που αγωνίζονται να γίνουν Χριστιανοί μπορούν να υπερασπιστούν την χριστιανική πνευματική ευημερία στη Ρωσία ενάντια στη σατανική επίθεση του «μηχανικού καπιταλισμού» έγκειται στην εύρεση μιας λύσης σε αυτό το πρόβλημα – πώς μπορούμε να διατηρήσουμε την «σομπορνόστ» στις μελλοντικές γενιές;
Υπάρχουν δύο διαφορετικές, όχι αμοιβαία αποκλειόμενες, δυνατότητες σε αυτό το θέμα: (α) Να αλλάξουμε την πολιτική οικονομική τάξη και (β) να εκπαιδεύσουμε τους νέους Ρώσους σχετικά με το τι είναι η «σομπορνοστ» και πώς μπορούν να τη διατηρήσουν σε έναν συνεχώς μεταβαλλόμενο και γρήγορο κόσμο.
Όσον αφορά (α) την αλλαγή της πολιτικής οικονομικής τάξης, οι Ρώσοι δεν έχουν καμία διάθεση για άλλες «επαναστάσεις» ενάντια στο «σύστημα». Έχουν ήδη υποστεί φρικτές πολιτικές μαζικές δολοφονίες και έχουν χορτάσει. Υπέφεραν από την πάλη μεταξύ των «Κόκκινων» και των «Λευκών» Ρώσων μετά την κομμουνιστική επανάσταση. Υπέφεραν στα χέρια των δικών τους «άθεων υλιστών» κομμουνιστών. Και φυσικά υπέστησαν κυριολεκτικά 50 φορές περισσότερους θανάτους κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου από τους Αμερικανούς. (Σημειώνω ως παρένθεση ένα ιδιαίτερα φρικιαστικό κεφάλαιο στην ιστορία των μαζικών δολοφονιών αμάχων κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου – την πολιορκία του Λένινγκραντ από τη Γερμανία και τη Φινλανδία, τώρα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ, τα οποία, για άλλη μια φορά, επανεξοπλίζονται μαζικά προετοιμάζοντας τον πόλεμο κατά της Ρωσίας.) (28)
Είναι πράγματι αλήθεια ότι οι Ρώσοι φοβούνται πολύ να αναλάβουν οποιεσδήποτε διαμαρτυρίες ή ενέργειες που στρέφονται «εναντίον» «του συστήματος». Οι πράξεις «εξτρεμισμού» είναι κυριολεκτικά εγκληματικές στη Ρωσία. Και όσον αφορά το τι ακριβώς συνιστά «εξτρεμισμό», απευθυνόμαστε στον διακεκριμένο νομικό μελετητή Χάμπτι Ντάμπτι – «η λέξη σημαίνει ακριβώς αυτό που θέλω να σημαίνει, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο».
Και είναι πράγματι αλήθεια ότι «το σύστημα» στη Ρωσία σε αυτή την περίοδο πολέμου και κυρώσεων είναι ολοένα και πιο καταπιεστικό. Μερικοί Ρώσοι μιλούν με ανησυχία για μια διαδικασία «επανακομμουνιστικοποίησης» που ενσωματώνει όλες τις κακές πτυχές του σοβιετικού συστήματος, αλλά καμία από τις καλές πτυχές, όπως η ουσιαστικά δωρεάν στέγαση για τις μάζες.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ερμηνεύεται στη Δύση ως το κακό πρόσωπο του «συστήματος» στη Ρωσία. Και αυτό είναι ειρωνικό, αφού, στην πραγματικότητα, ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι απλώς ο αυταρχικός επίσημος αρχηγός ενός κράτους που, σύμφωνα με τα λόγια του Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι, «δεν είναι μια δημόσια κυβέρνηση αυτή καθαυτή, αλλά ουσιαστικά ένας συμβιβασμός μεταξύ ενός εκτελεστικού αρχηγού κράτους και εκπροσώπων από ισχυρές οικονομικές και πολιτικές φατρίες που εκτελούν τον ρόλο του μεσάζοντα μεταξύ της κορυφής της πυραμίδας εξουσίας και της κεντρικής ραχοκοκαλιάς της». (29) «Το σύστημα» στη Ρωσία δημιουργήθηκε τελικά από την ίδια τη Δύση! Δεν θα μάθουμε ποτέ τι «θα μπορούσε να ήταν» αν οι ΗΠΑ είχαν βοηθήσει τη Ρωσία μετά την πτώση των κομμουνιστών, όπως προέτρεψε ο Ρίτσαρντ Νίξον, αντί να απαιτήσουν την ιδιωτικοποίησή της «πώλησης με φωτιά» και την παραίτηση από όλες τις αξιώσεις σε ρωσικές γαίες που τελικά ενσωματώθηκαν στην «Ουκρανία» (ως συνέπεια των ενεργειών που έλαβαν ο Βλαντιμίρ Λένιν και ο Ιωσήφ Στάλιν εντός της πρώην Σοβιετικής Ένωσης). Υπάρχει όμως ακόμα χρόνος για «το σύστημα» στη Ρωσία να διορθώσει ειρηνικά και οικειοθελώς την πορεία του και έτσι να προστατεύσει τους Ρώσους από την αυτοπροκαλούμενη πνευματική καταστροφή που έπληξε τους Αμερικανούς και η οποία κατακλύζει γρήγορα τους Δυτικοευρωπαίους. Με άλλα λόγια, «το σύστημα» στη Ρωσία μπορεί ακόμα να εξελιχθεί σε κάτι που διατηρεί και διατηρεί την «σομπορνόστ».
Όσο για το (2) να προσεγγίσει τις καρδιές και τα μυαλά των νέων Ρώσων που κατανοούν και εκτιμούν την «σομπορνόστ», το «κοινό-στόχος» δεν είναι, φυσικά, οι ενεργοί συμμετέχοντες στο «μυστήριο της συνάθροισης», οι οποίοι δεν χρειάζονται εκπαίδευση σε αυτό το ζήτημα, αλλά μάλλον οι άπιστοι που έλκονται από τον δυτικό υλισμό και γενικά είναι καχύποπτοι απέναντι στον μηχανισμό της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο αγαπημένος μου βαφτιστήρι, γεννημένος το 1992, πρωτοπόρος της πρώτης μετακομμουνιστικής ρωσικής γενιάς, είναι ένα «παιδί-αφίσα» για αυτό το «κοινό-στόχο». Οι προσπάθειές μου να τον «εκπαιδεύσω» σε αυτό το θέμα παρουσιάζονται στην επόμενη ενότητα αυτού του έργου «Γράμματα στον βαφτιστήρι μου: Για το έργο του λαού και το μέλλον της Ρωσίας». Με σεβασμό, υποστηρίζω ότι αυτό το έργο θα μπορούσε επίσης να είναι χρήσιμο για τους Αμερικανούς που ενδιαφέρονται για τη χριστιανική ύφεση και για τους υποψήφιους πρώην χριστιανοσατανιστές που βρίσκονται σε ανάρρωση.
Σημειώσεις:
(27) Αντίθετα, κάθε είδους καλά χρηματοδοτούμενοι Βαπτιστές, Ευαγγελικοί και άλλοι Προτεστάντες ήρθαν τρέχοντας ως «ιεραπόστολοι» αντί να προσφέρουν απλώς να βοηθήσουν τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.
(28) Το πνευματικό μου σπίτι είναι η Εκκλησία των Αγίων Πάντων που Έλαμψαν στη Ρωσική Γη, η οποία βρίσκεται στο Πάρκο Νίκης στην Αγία Πετρούπολη, όπου είναι θαμμένα τα λείψανα περίπου 500.000 αμάχων θυμάτων της γερμανικής/φινλανδικής βαρβαρότητας.
(29) Realeconomik: Η κρυφή αιτία της μεγάλης ύφεσης (και πώς να αποτρέψουμε την επόμενη), Grigori Yavlinsky (2011) (Στα αγγλικά)
Σχολιάστε