Ο πρόεδρος Τραμπ προετοιμάζει τους Αμερικανούς καταναλωτές για έναν επερχόμενο “πόλεμο” εναντίον αυτού που αποκαλεί “εσωτερικό εχθρό”. Και νομίζω ότι αυτό είναι πολύ υγιές, διότι θα αναγκάσει τους καταναλωτές να αντιμετωπίσουν πραγματικά το ερώτημα ΠΟΙΟΣ ακριβώς ΕΙΝΑΙ “ο εσωτερικός εχθρός”;
Η απάντησή μου σε αυτή την ερώτηση είναι “εκείνα τα άτομα που αρνούνται να μετανοήσουν για την απόφαση της άλλοτε ευγενούς αμερικανικής κοινωνίας να εγκαταλείψει τις οικονομικές αρχές της πριν από το 1980, σύμφωνα με τις οποίες τα “καλά οικονομικά νέα” ήταν ότι οι “αποταμιεύσεις (θεμέλιο της οικονομίας) είναι αυξημένες” υπέρ του “Οικονομικού Θαύματος του Ρήγκαν”, σύμφωνα με το οποίο τα “καλά νέα” έγιναν η “ανεστραμμένη κατοπτρική εικόνα” των “αποταμιεύσεων”, γνωστή ως “καταναλωτική εμπιστοσύνη”.”
Αυτά είναι τα ίδια πρόσωπα που κηρύττουν με έμφαση στους Αμερικανούς καταναλωτές τώρα για την ανάγκη ενός “Υπουργείου Πολέμου” αξίας τρισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως, προκειμένου να καταπολεμηθούν οι κακοί Ρώσοι, οι κακοί Κινέζοι και οι ιδιαίτερα κακοί Ιρανοί, για την προώθηση των οικονομικών στόχων αυτού του ίδιου “Οικονομικού Θαύματος του Ρήγκαν”.
Πνευματικά, το “Οικονομικό Θαύμα του Ρήγκαν” έχει κυριολεκτικά “σατανίσει” τις ΗΠΑ και επίσης τις περισσότερες από τις πολλές χώρες στις οποίες διέδωσε αυτό που ονομάζει “φιλελεύθερη δημοκρατία”. Ωστόσο, παραμένω αισιόδοξος ότι “θα πέσει η ζυγαριά από τα μάτια” εκατομμυρίων “χριστιανο-σατανιστών” (δηλαδή αυτοαποκαλούμενων χριστιανών που πιστεύουν ότι είναι δυνατόν να υπηρετούν και τον Θεό και ταυτόχρονα το “Οικονομικό Θαύμα του Ρήγκαν”). Παραμένω αισιόδοξος ότι αυτοί οι άνθρωποι θα συνειδητοποιήσουν, επιτέλους, ότι αυτή η πολιτικο-οικονομική τάξη που οι ίδιοι δημιούργησαν προσπαθεί ενεργά να καταστρέψει την τριαδική “εικόνα του Θεού” που υπάρχει μέσα σε κάθε καταναλωτή, “εμπορευματοποιώντας” την “ανθρώπινη προσωπικότητα” ως “απρόσωπη μονάδα μέσα σε ένα καταναλωτικό-τεχνολογικό σύστημα” και καθιστώντας έτσι την κοινωνία “χωρίς πνεύμα”.
Το μόνο πράγμα από το οποίο ο “εσωτερικός εχθρός” δεν μπορεί να αμυνθεί είναι η ειλικρινής, γνήσια μετάνοια των Αμερικανών καταναλωτών. Η “μετάνοια” είναι η διαδικασία με την οποία οι καταναλωτές έρχονται αντιμέτωποι με τον “εσωτερικό εχθρό” – μια διαδικασία που μπορεί να είναι τόσο ατομική όσο και συλλογική. Ο “εσωτερικός εχθρός” μπορεί να νικηθεί επειδή η τριαδική “εικόνα του Θεού” που υπάρχει μέσα σε κάθε καταναλωτή δεν μπορεί να καταστραφεί – ούτε από το εσκεμμένο, ελεγχόμενο από το μυαλό μαζικό μάρκετινγκ, ούτε από τα ασταμάτητα ψέματα και την προπαγάνδα των εμπορικών “ειδήσεων” και της ίδιας της κυβέρνησης, ούτε καν από όλη τη δύναμη και όλη τη δύναμη των χρηματιστών, των τραπεζιτών, των κατασκευαστών όπλων, των βιοϊατρικών βιομηχάνων και των υπεράνθρωπων καπιταλιστών του “σύννεφου”. Τουλάχιστον για τους μεμονωμένους καταναλωτές, ο δρόμος προς τη μετάνοια υπάρχει και θα υπάρχει πάντα μέχρι “την τελευταία συλλαβή του καταγεγραμμένου χρόνου”.
Το μόνο πράγμα που δεν μπορεί να αποτρέψει ο “εσωτερικός εχθρός” είναι η πολιτική βούληση να “σκοτώσει το θηρίο”, δηλαδή να σταματήσει απλώς η εξυπηρέτηση του ομοσπονδιακού χρέους. Το “οικονομικό θαύμα του Ρέιγκαν” θα καταρρεύσει έτσι και θα γλιτώσει τον κόσμο από τον παγκόσμιο πόλεμο που ο “εσωτερικός εχθρός” διεξάγει ακόμη και τώρα που γράφω – το θανατηφόρο, καταστροφικό χτύπημα και τη μανία ενός θανάσιμα τραυματισμένου τέρατος.
Ο Φρανκ Κάπρα ήρθε σε μένα σε ένα όνειρο και μου σχεδίασε την ιδέα του για το “Meet John Doe II”: Ένας πρώην χριστιανός-σατανιστής ιεροκήρυκας μετανοεί για τη “θεολογία της ευημερίας” και χρησιμοποιεί τον τεράστιο πλούτο του για να ιδρύσει ένα τρίτο πολιτικό κόμμα που ονομάζεται “Το Αληθινό Μπλε”. Μέσα από μαζικές συγκεντρώσεις που ταΐζουν τους καταναλωτές που πεινούν εξαιτίας μιας πείνας που συνδέεται με τον συνεχιζόμενο πόλεμο κατά των κακών Κινέζων, το “Αληθινό Μπλε” κατεβάζει υποψηφίους εναντίον του “εσωτερικού εχθρού” σε κάθε περιφέρεια του Κογκρέσου και σε κάθε έδρα της Γερουσίας με την απλή πλατφόρμα “σκοτώστε το θηρίο”!
Σχολιάστε